- ( 1 ) سپس وعده اى را كه داده بوديم انجام داديم ، و آنان و كسانى را كه مىخواستيم نجات داديم ، و مسرفان را هلاك كرديم . ، 4 - * ( وَآتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّه وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ ، وَلا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً ) * ، « 1 » به خويشاوند حق او را بده ، و به مسكين و در راه مانده ( نيز ) ، و به هيچ گونه تبذير ( بيهوده خرجى ) مكن ، حديث 1 - النّبيّ « ص » - فيما رواه الإمام الصّادق « ع » : . . . إنّ أصنافا من أمّتي لا يستجاب لهم دعاؤهم . . . و رجل رزقة الله مالا كثيرا فأنفقه ، ثمّ أقبل يدعو : يا ربّ ارزقني ! فيقول الله عزّ و جلّ : الم أرزقك رزقا واسعا ؟ فهلَّا اقتصدت فيه كما أمرتك و لم تسرف ، و قد نهيتك عن الإسراف ؟ . . . « 2 » پيامبر « ص » - به روايت امام صادق « ع » : . . . گروههايى از امّت من دعايشان مستجاب نمىشود . . . و مردى كه خدا مال فراوانى روزى او سازد ، و او آن مال را خرج ( و ولخرجى ) كند ، سپس رو به دعا آورد و بگويد : پروردگارا به من روزى بده ! خداوند بزرگ به چنين كسى مىگويد : « مگر به تو روزيى گسترده ندادم ، چرا - چنان كه به تو امر كرده بودم - ميانه روى نكردى و به اسراف پرداختى ، در صورتى كه من تو را از اسراف نيز نهى كرده بودم ؟ » . ، اين تعليم نبوى دليل بر آن است كه هر كس كه خدا روزيى

--> « 1 » « سورهء اسرا » ( 17 ) : 26 . « 2 » « كافى » 5 / 67 .